Ik stop met deze web-log.
Dit is een mooi moment om af te sluiten.

Ik ga hier verder  (<—- is klikbaar) 

Ik wil jullie allemaal bedanken voor de superlieve reacties die ik steeds gehad heb. Tijdens het aankomen, in het diepst van mijn eetstoornis maar ook daarna, op het uitgaan en de jongens.

Ik hoop dat jullie af en toe nog eens op mijn nieuwe logje kijken. Dit gaat niet meer over eetstoornis of aankomen, daar zullen jullie mij ergens anders voor moeten aanspreken of hier.

Nogmaals superbedankt lieve meiden!

(ik ga het wel missen hoor, dit oh-zo-bekende plekje. alle berichten zullen blijven staan. Voor degene die er misschien motivatie uit kunnen halen, voor mijn moeder, voor als ik het zelf weer moeilijk heb.)

Goodbye en misschien tot op actually.punt.nl!

Dit hoort eigenlijk bij het aankomen, maar die rubriek komt niet op dehoofdpagina en deze rubriek hoort daar wel

Volgens mij weblogje had ik 22 november voor het laatst op de digitale weegschaal gestaan. Van mijn analoge klopt niks meer, ben ik vandaag dus achtergekomen.
Die 22 november woog ik rond de xx kilo, dat weet ik nog. Vandaag, bijna een maand, later, ben ik 2 kilo zwaarder. Iets meer dan 5 ons per week aangekomen dus.

Die 2 kilo meer betekent een bmi van 18.8, wat betekent dat ik een gezond gewicht heb! Ja, dat is gezond. 20 gezonder maar dit is GEEN ondergewicht.

Hoe ik me nu voel?
Het voelt raar, na een jaar is mijn lichaam dus gezond volgens de getalletjes? Eigenlijk ben ik ook wel blij. Niet volledig ontevreden met hoe ik er nu uitzie. Ook niet verbaast, dat ik zo aangekomen ben. Ik ging zowat 3 avonden per week uit de afgelopen maand en dronk wel 2 flessen wijn verdeeld over die dagen denk ik :$ (ja dat moet wat minder worden). Nou vertelde gillian (met die bruiden en superdik superdun) me hoeveel cheeseburgers er in een fles wijn zitten en dat was wel even schrikwekkend. Daarna eet ik zo vaak nog wat van de snackbar ook nog. (patatje oorlog)

Ook zit ik er over te denken om een nieuwe weblog te beginnen. Ik hou van het schrijven maar wil die rubriekjes eetstoornis en aankomen kwijt zonder dat ik ze verwijder. Ik wil ooit nog deze weblog aan mijn moeder laten lezen. Misschien dat dit een goed moment is? Ik weet het niet. Er staan zoveel persoonlijke dingen in, dingen waarvan ik niet weet of ik ze wil laten lezen aan mijn moeder..
Ze weet dat ik een weblog heb, en wil hem ook graag lezen.

Ik ben zo blij dat ik van dat ondergewicht af ben… Ik ben nog niet klaar met stabilliseren maar daar mag ik me nu wel bezig mee gaan houden. De gedachte ”ach ik moet aankomen’ zal ik stiekem wel missen haha

En voordat ik daar weer allemaal reacties opkrijg; Ja ik hou er heel erg rekening mee dat ik nog ga aankomen tot bmi 22 ofzo. Mijn vetpercentage is volgens mijn weegschaal nu 18.1%, hij begon ooit op error :$ (<5%). Dus er zal nog wat bij moeten, maar ik wil mijn spieren gaan trainen ook. Die zijn niet heel veel toegenomen geloof ik haha.

Kreeg net een mailtje, dat ik vanavond weer moet gaan hospiteren! Ik heb alleen les tot 6uur en moet om 7uur, dus ik blijf maar op het station hangen. Ergens avondeten vandaan te zien halen.
Ben benieuwd! De plek is gunstiger (wijk newengland) maar de huisgenoten zijn geloof ik wel wat ouder. Ik zie het wel!

- sorry dit is echt een superwarrig logje, maar haha, zo enthousiast het te vertellen dat ik geen zin heb om het allemaal op volgorde te zetten!! -

Kanaleneiland. Nou niet echt iets waar je in eerste instantie zou willen gaan wonen. Helaas zijn kamers in utrecht er niet echt in overvloed en moet je dus blij zijn met elke kans die je krijgt. Met die instelling reageer ik er op los op kamernet.NL, in hoop dat mijn mailtje opvalt tussen de 100 andere.

Inmiddels heb ik 3 reacties teruggehad. Vanavond was mijn eerste, in kanaleneiland dus. Ik (of zoals in het mailtje stond: jullie) werd verwacht om half 6. Ik had ondertussen al wat research gedaan naar het hospiteren. Horrorverhalen van mensen die 11x hospiteren, verschrikkelijke nerds, vreselijke kamer maakte mijn zin erin niet echt veel groter.

Terwijl ik in de tram zat keek ik goed om mij heen. Ik zal niet ontkennen dat dat was omdat ik nou wel benieuwd ben of er echt zoveel buitenlanders – verzameld in groepjes – te vinden zijn. Dat viel mij erg mee. Terwijl ik naar de flat liep floot er wel een oudere man naar me, maar daar bleef het gelukkig bij. Voor mij liep al een meisje. Ze stond stil voor de ingang – waarschijnlijk te twijfelen. Assertief (ahum) als ik ben vroeg ik aan haar of ze ook kwam hospiteren. Wat ook het geval was. Alleen kende mevrouw iemand die er woonde – wat haar dus al een groot voordeel geeft.
Later kwam er nog een aardig meisje met een bril aan, ook sprak ik haar aan en vroeg of ze meeliep naar de kamer. We moesten met de lift naar de 9e verdieping.

Na wat gerommel met een intercom – achteraf bleek dat ie halfstuk is – ging de deur dan eindelijk open. Eerst gaf ik iedereen een hand en stelde me voor. We kregen meteen een rondleiding door het huis. Het waren erg leuke kamers en er is zelfs een woonkeuken met een grote bank erin – als gezamelijke ruimte. De kamer die vrijkwam was ook erg leuk. Ik had me bij 10m2 een veel kleinere kamer voorgesteld.

Er zaten al wat andere meiden op de bank. Ik naast nog een hospiteerkandidaat zitten – een erg spontane meid die de aandacht wel vasthad. We moesten ons kort voorstellen, waar ik echt slecht in ben. De andere voor me hadden al het -ikmoetzolangreizen-voordeelpuntje binnen. Ik vertelde waar ik studeer, wat, waarom ik op kamers wil (oa ene vervelend broertje – ze moesten even lachen) van zeilen hou, van dieren hou (ze wouden een kat), dat ik 2 katten heb gehad waar er nog 1 van over is, 3 parkieten had, 4 cavia;s heb en er een ontsnapte hamster door het huis heenrent – weer even gelach-.
Alsnog had het spontane meisje vaak het woord, ze was ook wel aardig. Ik denk dat zij de kamer heeft. Ook waren er al 5 geweest en kwamen er nog 5. Die kwamen de kamer binnen waardoor wij weer wegmochten.
- onze sollicatie was voorbij –

Terug in de tram sprak ik het meisje met de bril. Dit was al haar 7/8e hospiteeravond en ze vond het een leuke kamer, in vergelijking met wat ze gezien had. Ze zit elke dag van 9 tot 5 op de uni en moet ook elke dag om 6 uur op, waarna ze pas 7uur thuis is. Ik vind eigenlijk dat zij meer recht heeft op die kamer dan mij, maarja.

Het was een leuke ervaring, want dat heb je zeker wel nodig bij dat soort avonden!
Mijn volgende verslagjes komen a.s. woensdag (in zuilen) en volgende week maandag (vlakbij lunetten)

Heel vleiend hoor, dat sommige jongens me blijkbaar wel interessant vinden, ook al kan ik dat nog niet echt geloven. De een is er nog slechter in dat te laten blijken dan de ander.

Nee, het is echt niet origineel om te vragen of wij elkaar van de middelbare school kennen terwijl dat sowieso niet zo is.

Ook ben je ergens blijven hangen als je mij aanspreekt in een vriendenuitnodiging op hyves met jonkvrouwe. Diezelfde man (27) heeft lang haar tot bijna zijn achterste. Misschien hangt dat haar een beetje te veel voor zijn ogen. Ik vind je niet aantrekkelijk als je me zwoel probeert aan te kijken in de kroeg en voor me springt met ”goedenaaavond” als ik naar buiten wil. Al helemaal niet als je dan nadat ik ”hoi” zeg en wegloop, de vorige vriendenuitnodiging geweigerd heb, nog niet begrijpt dat ik niets van je moet weten.

Dan heb je nog de minder subtiele, die zomaar naast je gaan zitten en een arm om je heen slaan. Een heel gesprek beginnen waar ik vandaan kom. Ik gebaarde een help naar de mensen waar ik mee was en ik werd met een hand omhooggetrokken door 1 van hen. De boodschap was wel duidelijk.

Of die 2 vrienden van een vriendin van me, L. ”Heeee en wie is dit dan? ik ben R. Ik heb de grootste” *andere jongen trekt mij naar zich toe* ”ik ben D. ik heb de kleinste maar geef dat gewoon eerlijk toe in plaats van zo op te scheppen. Woooh lekkerding..” 
”Nee niet weggaan, blijf hier!! ik mag haar toch wel even lenen L?”
Uiteraard ben ik gewoon weggelopen met mn vriendinnen. Al waren ze wel aantrekkelijk, dit is wel belachelijk gedrag.

En nee kerel van gisteravond, haal het ook niet in je hoofd dat je onweerstaanbaar bent als je je wenkbrauwen omhoog trekt. Dat ik je dan verbaast aankijk betekent niet dat ik nog nooit zo aantrekkelijk persoon heb gezien.

Dan heb je er nog een. Meneer begint hele gesprekken of ik haar op een leuter aantrekkelijk vindt, dat hij met me wil stoeien en nog meer foute dingen. Dat zit dan ook nog eens in je klas, waar hij bijna geen woord durft te zeggen.

En af en toe zit er dan wel eentje bij die wel de moeite waard is. Die niet zomaar op je afstappen maar heel lang afwachten, of zelfs wachten tot ik iets doe. Die niet meteen beginnen over seks en allerlei dingen maar gewoon eerst een leuk gesprek willen. Zo’n jongen als mijn ex was toen ik hem ontmoette. Net zo verlegen als ik en met een roos kwam hij naar de eerste date. Ik rook dat hij zich bijna vol had gespoten met parfum en zijn haar was ookal meerdere keren gedaan.

Ik ben best wel weer toe aan een relatie denk ik, weer iets serieus. Ik heb de afgelopen tijd heel erg genoten van het vrijgezel zijn, tegen mn principes in een one-night-stand gehad :$, maar ik begin het nu wel een beetje zat te worden. Ik word jaloers op mensen die naar hun vriendje gaan en die samen op een stoel zitten.

Maar eerst moet ik mijn principes weer even terugvinden, die heb ik ergens verloren in een discotheek denk ik.

Ik begon op bmi 13.9/14 en heb nu bijna 18.5 gehaald. Misschien zit ik er zelfs al op, ik weet het niet precies.
Het rare is dat niemand van school merkt dat ik sinds er zit 5kg> ben aangekomen, of iig, dat laten ze niet merken. Ook krijg ik alleen maar complimentjes en kreeg ik een superlief smsje van mijn ex. Dat ik een heerlijk lichaam heb :$ Dat was wel lief.

Maargoed, ik heb voor mezelf een doel. Op de meeting, 23november that is, heb ik een gezond gewicht. Dat is snel ja maar het moet me lukken. Ik ben er nu helemaal klaar voor. Die eerste 5kg die erbij zat zag iedereen, die laatste zoveel niet echt meer. Ik ga nu niet stoppen maar ga door tot een gezond gewicht! Eerst tot 18.5 en dan zal ik vanzelf wel doorgroeien

Soms ben ik een beetje onzeker over mijn buik, dat ie niet plat is een shirtje, maarja, bij hoeveel mensen is dat nou wel zo… Je ziet wat je wilt zien. Toen ik wou afvallen leek iedereen dunner dan ik. Nu ik ben aangekomen zie ik ook dat er gewoon mensen zijn met een mooi figuur, maar wel met een klein buikje. Amper buikje te noemen trouwens, het is gewoon niet 1 rechte lijn naar beneden.

Ik blijf af en toe wel jaloers op sommige meisjes, maarja, ik ben wie ik ben.

Even uitleg met betrekking tot mijn moeder, niet dat het jullie interesseert maar ik moet het even kwijt ofzo.

De baas van mijn moeders afdeling is echt een zak. Hij heeft de vele vrouwen daar als het ware weggepest en alleen mijn moeder bleef nog over. Hij kon haar niet wegkrijgen ondanks meerdere gemene pogingen.
Nu ging hij weg en moest er een vervanger komen. Niet veel mensen waren gexefnteresseerd, alleen mijn moeder eigenlijk. Ze was al helemaal enthousiast over haar mogelijk nieuwe baan, hoger salaris e.d. Er is nog een andere man  P. die wel in aanmerking kwam maar niet echt wou. Uiteindelijk is hij overgehaald door de baas om mee te doen met de sollicitatie.
Op de dag zelf werd al na kort vergaderen bekend gemaakt dat die andere man P. het zou worden. de reden? Hij was meer bekend met het gebouw.
Dit echt zooo onterecht. P. kon het werk wat hij had al amper aan en lag al overspannen in bed. Ook had iedereen eigenlijk verwacht en gehoopt dat mijn moeder het zou worden.

meteen daarna heeft mijn moeder mij gebeld, overdag. Ik schrok een beetje want dat doet ze normaal nooit. Ze wou het gewoon bij mij kwijt. Ik was thuis en bood aan om langs te komen of om na haar werk koffie te gaan drinken ofzo, maar ze bleef werken.
Deze week is mijn moeder thuisgebleven. Ze is hartstikke verdrietig en voelt zich onterecht behandeld. Ze heeft geen eerlijke kans gegeven. Hierover heeft ze een mooi stukje geschreven dat ik even met jullie wou delen:

Ik speel al een tijdje een rol in een theater. Niet de hoofdrol, echterwel een leuke- redelijk grote – bijrol. Het publiek waardeert mijn rolen dat stimuleert me om door te gaan.

We zijn nu 2 weken verder en de hoofdrol is mijn concurrent toebedeeld.Het applaus vervaagt en publiek trekt zich terug. Waarschijnlijk heeftde souffleur net iets te hard gefluisterd en dat maakt eenhoofdrolspeler ongeloofwaardig.

Vandaag is ze wel naar haar werk gegaan. Bij het eten/zometeen/na het eten zal wel te sprake komen hoe dat gegaan is. Haar kwestie ligt inmiddels bij personeelszaken, het is immers al vaker voorgekomen.

&lt;!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Wingdings; panose-1:5 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:2; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 268435456 0 0 -2147483648 0;}@font-face {font-family:SimSun; panose-1:2 1 6 0 3 1 1 1 1 1; mso-font-alt:??; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:3 680460288 22 0 262145 0;}@font-face {font-family:&quot;\@SimSun&quot;; panose-1:2 1 6 0 3 1 1 1 1 1; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:3 680460288 22 0 262145 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:&quot;&quot;; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:&quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-font-family:SimSun;}@page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–&gt;

Terwijl ik over het drukke Utrecht centraal loop passerentientallen mensen me. Sommige kijken me kort aan, andere telefoneren of lopenstug door naar de trein. Soms ga ik me bedenken waar iedereen heengaat of hoedie zich voelt. Vroeger dacht ik wel is dat het handig zou zijn als iedereen,net zoals bij the sims, een emoticon boven zijn hoofd had zweven. Bijvoorbeeldeen glimlach, een boos gezichtje of traantjes. Dat er een blozend gezichtje tezien was als iemand degene waarmee hij stond te praten leuk vond.

Maar veel mensen hebben een masker op. Een grote glimlachook al huilen ze van binnen. De een is beter in het verbergen daarvan dan deander. Voor die mensen zou zoxb4n emoticon niet goed uitkomen. Voor veel mensenniet, voor mij ook niet. Het gaat de hele wereld niet aan hoe je je voelt.

Toch zou het soms wel handig zijn. Ik zit wel is met eenneutrale blik op de bank TV te kijken, maar ondertussen zweeft er een helegrote x91 x92emoticon boven mijn hoofd. Mijn moeder ziet hem niet. Ik wou dat ze hem somswat meer zag, of aanvoelde. Al kan ik dit niet van haar vragen. Momenteelverschuilt zich achter het ziek thuisblijven van haar, heel veel verdriet vanonrecht tegenover haar op haar werk.

Zolang wij nog geen Simspoppetjes met emoticons zullen wijveel met elkaar moeten praten. Alleen op die manier kun je je werkelijkegevoelens kwijt, of achter die van een ander komen. Op die manier kun je de emoticon boven je hoofd, die er wel is maar die je niet durft of wilt uiten laten verdwijnen. En dat ga ik zometeen maar met mijn moeder doen, als ik dat durf. Bang dat haar verdrietige emoticon, die al een week boven haar hoofd hangt, zich nu daadwerkelijk uit op haar gezicht.

De reclame van NS ”all the leafs are brown” was voor mij altijd een teken dat de herfst weer was begonnen. Geweldig vond ik die reclame, met de opwaaiende bladeren.

Terwijl ik daar zo van zat te ‘genieten’ was menig treinreizer waarschijnlijk minder blij met het zien van deze reclame. Inmiddels begrijp ik waarom. Misschien heb je het vannacht wel gemerkt, het waaide hard en het regende. Toen ik op het station aankwam zag ik al meerdere treinen met vertraging. ”Dames en heren, houd u wegens gladheid rekening met enige vertraging” roept de o-zo waarschijnlijk veel gehate vrouwenstem van de NS.
Het perron stroomt inmiddels erg vol en wanneer de trein dan toch, met maar 5minuten vertraging, aan komt rijden merkt de bijdehante jongen naast me op ”goh, gelukkig is het daar wel lekker rustig”.
Ik prop me tussen alle mensen de trein in en vind nog net een plekje naast een vrouw die aan het gangpand was gaan zitten. Asociaal is dat, kan er niemand naast. Ik vroeg of ik er naast mocht zitten en met een chagerijnige blik schoof ze – zo sociaal als ze was – een plekje op.

De terugreis was net zo. Weer vertraging, nog meer chagerijnige mensen en ondertussen draaide de vrouwenstem op CS overuren om vertragingen of spoorwijzigingen door te geven.

Ik vertrek de komende tijd maar een kwartiertje eerder.

Als je nog zo diep in je ziekte zit kijk je naar hoe je leven nu is. Bijna gexefsoleerd door de eetstoornis en constant bezig met eten. Alles wordt gepland om het eten en het eten/weegschaal bepaald hoe je humeur is. Als je zo leeft is het moeilijk om ergens voor te vechten. Dan kan ik weer uit!, ja maar met wie dan, niemand wil toch met me afspreken. Dan heb ik meer energie voor dingen!, hoezo, ik red het nu ook prima. Dat dacht ik toen vaak. Toch heb ik doorgezet en daar ben ik nog steeds hartstikke blij mee. Wat ik dit weekend heb gedaan zou ik in mijn diepste periode nooit hebben kunnen doen.

Donderdagavond ga ik meestal met 2 vriendinnetjes naar een cafe in t dorp. Dit keer zou mijn ex met een paar vrienden van zijn studie naar een club, die ik helemaal geweldig vind, in Utrecht gaan; of ik mee wou. Zat eerst beetje te twijfelen want ik ken die vrienden helemaal niet, EN ik had vrijdagochtend een tentamen(A). Maar aan de andere kant, ik vind het nu steeds leuker om nieuwe mensen te ontmoeten dus ben meegegaan. We gingen met zijn auto en hij zou het dan bij 1 biertje houden. Rond half 11 kwam hij me ophalen met die jongen. Bleek aardige gast te zijn. Werd ook nog is de zapper genoemd omdat ik zowat de hele rit aan het radioknopje zat te draaien, op zoek naar de meest foute nummers – want daar had ik zin in, beetje sfeer erin – .

Na wat fout rijden en omkeren waren we uiteindelijk bij een parkeerplek op loopafstand van de club. Op do-avond is het gratis entree met je collegekaart – top! Het was nog erg rustig dus eerst zijn we naar een cafeetje gegaan. Op een gegeven moment werd het superfoute nummer ”Blijf je vanavond” van monique smit gedraaid. Wel heerlijk af en toe haha. Maargoed, ik stond naast 5 jongens, en ineens beginnen die me in te sluiten en om me heen te springen, met hun armen over elkaars schouders. Daar stond ik dan, tussen 5 jongens die op en neer aan het springen waren en zongen ”blijf je van na na na na navond bij ons” ”wanneer je naar onsss kijkt”. Na het nummer bevrijd ik me en kijk ik de onbekende jongens verbaast aan haha. ”Ja dat krijg je he, als je zon mooi meisje bent!” zei 1 van de jongens. Was wel lief om te horen. Mn ex vond het toch wat minder maar liep ook gewoon in andere konten te knijpen dus tja, haha, ik vind het allemaal prima.

Daarna terug naar de club en ik keek recht in de ogen van mijn middelbareschoolliefde (dat weet hij niet, hij weet mn naam wss geeneens). We hebben elkaar echt 1 minuut – zo voelde het – aan staan staren met zon kop: . Later vroeg ie aan me of ik op die middelbare school zat enzo, en waar ik studeerde. Maar verder niet veel meer met hem gepraat – hij was ook beetje arrogant ofzo. Maar wel aantrekkelijk! Mn ex en die jongen vonden hem maar sloom.
Het was echt een gezellige avond. Op de weg terug ben ik op de achterbank ik slaap gevallen. half 5 ofzo lag ik in bed.

half 8 word ik wakker van mijn vader die de gel zoekt. Maargoed, ik moest er ook wel uit voor mn tentamen. In de trein heb ik het met mijn brakke kop nog even doorgenomen.
Toen ik later op de site keek voor de antwoorden bleek dat ik hem gehaald had! Ben er echt blij mee. 3 van de 4 tentamens sowieso gehaald, de 4e staat niet op het internet.

Vrijdagmiddag verliep verder rustig. Ben met mn moeder koffie gaan drinken in de stad. ‘S avonds nog wel weggeweest met die 2 vriendinnen. Was wel gezellig maar beide hadden drama met hun vriendje waradoor steeds 1 van de 2 wegliep. Nog even gesnackt in de snackbar maar heb het niet te laat gemaakt, om 1uur ging ik weer naar huis. Ik had tenslotte amper 3.5uur geslapen die nacht.

Zaterdag werd ik dan ook pas om 12 uur wakker. Ben eerst boodschappen gaan doen met mn vader. Normaal halen we een kleine appeltaart maar dit keer gingen we zelf cake bakken. Hij was wel lekker! (ja hij is nu al op) Zaterdagmiddag nog even de stad ingeweest met een vriendin. Nog een schattig jurkje gekocht, een rode houthakkersmotief sjaal en rode handschoentjes. Voor bij mn zwarte jas.

‘S avonds had ik eerst gepland om iets met mn ex te gaan doen. Alleen belde er een jongen uit utrecht – of ik zin had om daar uit te gaan met zijn huisgenootje en nog wat andere. Heb eerst mn ex gebeld maar die wist eig niet wat we gingen doen, dat ie ook wel zin had om gewoon thuis te blijven. Daar had ik niet zon zin in dus ben naar utrecht gegaan.
Eerst drama met de trein want die bleek niet te rijden, achja, gelukkig gaan ze om het kwartier. Op het station stond  hij me al op te wachten en zijn we naar zn kamer gefietst. Beetje gekletst met een fles zoete witte wijn. Gelachen om zijn huisgenootje die een vriendin meehad, hij deed wel erg lang over het antwoord ”ja?” na we op de deur klopte. Toen we opendeden lagen zedaar beide met hun haar door de war

Later nog even bij hun op de kamer wat gedronken en er kwamen nog 3 mensen langs. Met hun samen naar de meest foute kroeg vertrokken. 21+, maar kwam wel naar binnen. Ondertussen voelde ik hem best wel al zitten – meestal al na 3 – (ik voel hem nog steeds zitten nu, maar dan in vorm van hoofdpijn) maar daar heb ik er zeker nog 4/5 gedronken. Ik ben serieus nog nooit zo lam geweest geloof ik. Drink normaal niet zoveel. Nouja het was een gezellige avond! Kan er wel weer over gaan lullen maar dan zijn we nog een a4′tje verder. Het werd geloof ik n uurtje of half 5 – 5.
Ben bij hem – in zn boxer en shirt – blijven slapen. Hij heeft een heerlijk 2persoonshoogslaper. Helaas ging om kwart voor 10 mijn wekker al, want ik had om 12uur afgesproken met vriendinnen om te gaan lunchen. Toen ik opstond voelde ik hem behoorlijk zitten, misselijk meteen.

Vriendinnen zijn nu net weg en het was erg gezellig! we hadden hoe handig als we waren geen eten ingeslagen – behalve een ciabatta – en zijn dus maar zelf aan de slag gegaan met zelfrijzendbakmeel. Uiteindelijk een redelijke pizza, foccacia en broodjes eruit gekregen! Zonder gist In ieder geval hebben we wel lol gehad en was het gezellig. Sowieso om elkaar weer even te zien aangezien iedereen ergens anders studeert.

Wat een verhaal!
Ik heb nog steeds wel echt hoofdpijn en heb veel meer gegeten dan waar ik trek in had net. In ieder geval heb ik een erg gezellig weekend gehad! Ga vanavond dan miss toch nog wat drinken met mijn ex, maar beter dat het dan koffie wordt

”Anders ga je toch mee naar M (club)?”
Uhh. M is wel een van mijn favorietere uitgaansgelegenheden (A). Maar ik had morgen (vandaag) een tentamen, en kon ook nog met vriendinnetje naar gewoon een cafxe9′tje in mijn stad.
Moeilijk, moeilijk.

Of nouja, eigenlijk niet. ”Hoelaat kom je me halen?” Ik zou met mn ex gaan en 4 vriend(innen) van hem die ik nog niet kende. Goed voor nieuwe mensen leren kennen. En met de auto! Dus geen laatste of eerste trein terug.
Ik had die middag een nieuw jurkje geshopt en die had ik dan ook aan.