Kanaleneiland. Nou niet echt iets waar je in eerste instantie zou willen gaan wonen. Helaas zijn kamers in utrecht er niet echt in overvloed en moet je dus blij zijn met elke kans die je krijgt. Met die instelling reageer ik er op los op kamernet.NL, in hoop dat mijn mailtje opvalt tussen de 100 andere.

Inmiddels heb ik 3 reacties teruggehad. Vanavond was mijn eerste, in kanaleneiland dus. Ik (of zoals in het mailtje stond: jullie) werd verwacht om half 6. Ik had ondertussen al wat research gedaan naar het hospiteren. Horrorverhalen van mensen die 11x hospiteren, verschrikkelijke nerds, vreselijke kamer maakte mijn zin erin niet echt veel groter.

Terwijl ik in de tram zat keek ik goed om mij heen. Ik zal niet ontkennen dat dat was omdat ik nou wel benieuwd ben of er echt zoveel buitenlanders – verzameld in groepjes – te vinden zijn. Dat viel mij erg mee. Terwijl ik naar de flat liep floot er wel een oudere man naar me, maar daar bleef het gelukkig bij. Voor mij liep al een meisje. Ze stond stil voor de ingang – waarschijnlijk te twijfelen. Assertief (ahum) als ik ben vroeg ik aan haar of ze ook kwam hospiteren. Wat ook het geval was. Alleen kende mevrouw iemand die er woonde – wat haar dus al een groot voordeel geeft.
Later kwam er nog een aardig meisje met een bril aan, ook sprak ik haar aan en vroeg of ze meeliep naar de kamer. We moesten met de lift naar de 9e verdieping.

Na wat gerommel met een intercom – achteraf bleek dat ie halfstuk is – ging de deur dan eindelijk open. Eerst gaf ik iedereen een hand en stelde me voor. We kregen meteen een rondleiding door het huis. Het waren erg leuke kamers en er is zelfs een woonkeuken met een grote bank erin – als gezamelijke ruimte. De kamer die vrijkwam was ook erg leuk. Ik had me bij 10m2 een veel kleinere kamer voorgesteld.

Er zaten al wat andere meiden op de bank. Ik naast nog een hospiteerkandidaat zitten – een erg spontane meid die de aandacht wel vasthad. We moesten ons kort voorstellen, waar ik echt slecht in ben. De andere voor me hadden al het -ikmoetzolangreizen-voordeelpuntje binnen. Ik vertelde waar ik studeer, wat, waarom ik op kamers wil (oa ene vervelend broertje – ze moesten even lachen) van zeilen hou, van dieren hou (ze wouden een kat), dat ik 2 katten heb gehad waar er nog 1 van over is, 3 parkieten had, 4 cavia;s heb en er een ontsnapte hamster door het huis heenrent – weer even gelach-.
Alsnog had het spontane meisje vaak het woord, ze was ook wel aardig. Ik denk dat zij de kamer heeft. Ook waren er al 5 geweest en kwamen er nog 5. Die kwamen de kamer binnen waardoor wij weer wegmochten.
- onze sollicatie was voorbij –

Terug in de tram sprak ik het meisje met de bril. Dit was al haar 7/8e hospiteeravond en ze vond het een leuke kamer, in vergelijking met wat ze gezien had. Ze zit elke dag van 9 tot 5 op de uni en moet ook elke dag om 6 uur op, waarna ze pas 7uur thuis is. Ik vind eigenlijk dat zij meer recht heeft op die kamer dan mij, maarja.

Het was een leuke ervaring, want dat heb je zeker wel nodig bij dat soort avonden!
Mijn volgende verslagjes komen a.s. woensdag (in zuilen) en volgende week maandag (vlakbij lunetten)